Kategoria: Dobra książka

Piekło hinduskich kobiet

Shobha Rao, współczesna powieściopisarka, która wyemigrowała z Indii, przedstawia swój kraj pochodzenia w negatywnym świetle

Gorzka pigułka z Azji

Shobha Rao, współczesna powieściopisarka, która wyemigrowała z Indii, przedstawia swój kraj pochodzenia w negatywnym świetle. One płoną jaśniej jest jej debiutem literackim, okrzykniętym ważnym krokiem ku szerzeniu informacji o represjach i przemocy wobec kobiet. Rao skupia się w swojej gawędzie na sytuacji kobiet hinduskich, zwłaszcza z małych wiosek, które nie mają dostępu do żadnej pomocy – finansowej, psychologicznej, medycznej czy edukacji. Nadal traktowane poniżej godności nie mają prawa głosu i sprzeciwu, nie mają dokąd uciec i gdzie szukać schronienia. Publikacja to historie pełne bólu, przerażające w wydźwięku. To wszystko dzieje się bowiem w XXI wieku.

Głównymi bohaterkami są Purnima i Sawitha, które zdają się nie tracić nadziei, nawet w najbardziej poniżających i beznadziejnych okolicznościach. Im bardziej los je doświadcza, tym bardziej zacieśniają swoją przyjaźń, znajdując w niej ukojenie i azyl. Ich historie są uniwersalne, przez co mogą się z nimi utożsamiać kobiety z rożnych stron świata. Podejmowane tu tematy męskiej brutalności, seksizmu i przemocy są, niestety, nadal na porządku dziennym, szczególnie w regionach słabo rozwiniętych i nierokujących gospodarczo.

Czytając aż boli

Walka w świecie zdominowanym przez agresywnych mężczyzn wydaje się być z góry skazana na porażkę. Faktycznie, wiele kobiet, które opisują bohaterki, dawno temu poddała się ich woli, niektóre nigdy nie śmiały spróbować lub zaryzykować. W bardzo prostych, przez co jeszcze silniej oddziałujących na czytelnikach zdaniach, dziewczęta opisują gwałty, które na nikim nie robią wrażenia, okaleczenia, rytualne naznaczania i niekończącą się listę nakazów i zakazów, którym podlegają wyłącznie kobiety. Patriarchat dominuje, dzięki czemu w założeniu mężczyzna posiada kobietę, jak rzecz. Może w każdej chwili się jej pozbyć, męczyć (głodzić, poddawać publicznej chłoście), a nawet pozbawiać prawa do wychodzenia z domu.

Hinduski tracą prawo głosu będąc jeszcze na utrzymaniu rodziców. To oni decydują za kogo wyjdzie za mąż (w większości jest to o wiele starszy mężczyzna, który ma prawo do zaślubin z 12-latką). Żadna z nich nie posiada praw publicznych, mimo teoretycznie zniesionego prawa kasty (grupy społecznej) o Purnimie i Sawithcie mówi się “niedotykalna”, co oznacza dosłownie “za biedna”. To właśnie one opiszą czym jest praca niewolnicza, sprzedawanie własnego ciała, handel żywym towarem, a nawet samookaleczenie w celu zdobycia korzyści finansowych. W piekle tych historii przebija się nieskalana opowieść o sile przyjaźni, odwadze i nadziei na lepsze jutro. Takie, które mimo próśb dalej nie chce przyjść.

Background obraz autora freepik - www.freepik.com

Dorastanie w cieniu ojca – geniusza

Tom Rachman w powieści Włoski nauczyciel podejmuje tematykę walki dwóch osobowości - ojca i syna

Niełatwe dzieciństwo

Tom Rachman w powieści Włoski nauczyciel podejmuje tematykę walki dwóch osobowości – ojca i syna (https://www.taniaksiazka.pl/wloski-nauczyciel-tom-rachman-p-1288269.html). Bear Bavinsky i jego pierworodny, Charles, zwany potocznie Pinchem, nie są sobie bliscy. Bear jako światowej sławy malarz, o niezwykle silnej, jeśli nie despotycznej osobowości, całkowicie skupiony jest na swojej pracy. Pinch dorasta w przeświadczeniu, że jego ojciec jest geniuszem, a on nie potrafi nawet w połowie mu dorównać. Niemoc i frustracja będą towarzyszyły młodemu człowiekowi od okresu dojrzewania, kiedy zrozumie, dlaczego w dzieciństwie ojciec nie poświęcał mu uwagi.

Książka jest opowieścią o poszukiwaniu aprobaty, za wszelką cenę, o precyzyjnej kalkulacji każdego ruchu, który ma być wymierzony w dostrzeżenie i zaznaczenie swojej wartości. Bear zdaje się nie zauważać obsesji swojego syna i odzywa się do niego trochę od niechcenia, trochę z obowiązku. Kluczowym punktem będzie ten, kiedy młody Bavinsky zacznie hobbystycznie malować. Uznaje to za “niezobowiązujące pejzażyki”, ale tak naprawdę robi wszystko, by zwrócić tym na siebie uwagę. Ojciec pozwoli sobie na skomentowanie twórczości syna jednym zdaniem, z którego Pinch wyczyta ukryte znaczenie, które nakaże mu całkowicie przewartościować swoje dotychczasowe życie. Obydwaj panowie łakną tego samego – nieustannej atencji. Różnica między nimi polega wyłącznie na poszukiwaniu publiczności (Bear chce się karmić komplementami tłumów, Pinch wyłącznie dobrym słowem ojca).

Nieświadome rany

Rodzice bardzo często nie zdają sobie sprawy z tego jak wielką krzywdę mogą zrobić swoim dzieciom krytykując je. Pinch, poza trudną relacją z ojcem, posiada również dość niejasne układy emocjonalne z matką. Każdy z nich doprowadza go do kompleksów i zaburzeń rozwoju osobowościowego. Oczywiście, co w książce jest bardzo dobrze nakreślone, wina nie leży zawsze po jednej stronie. Pinch jako dziecko był kapryśny i niekomunikatywny, chciał ukarać rodziców za brak atencji, doprowadzając nieświadomie do ochłodzenia ich relacji. W dorosłym życiu każdą swoją porażkę będzie tłumaczył tym, że jest postrzegany wyłącznie przez pryzmat sukcesu ojca, jakby nie był osobnym bytem. Celowo doprowadza do zniszczenia kilku relacji rodzinnych, a jego złość odbija się na jego najbliższych, których krąg z dnia na dzień topnieje.

Książka w bardzo dobry sposób ukazuje siłę charakterów, ale również tę negatywną, niszczącą. Uczula na zachowania, które są dyktowane złością lub chęcią zemsty i w inteligentny sposób punktuje do czego prowadzi ślepa furia. Warto też wiedzieć, że z wielu czynów i wykrzyczanych w złości rzeczy nie da się wymigać i nie można tego odwrócić. Często nawet czas nie jest w stanie zaleczyć takich ran.

People obraz autorstwa freepik - www.freepik.com

Superbohaterowie w futrze i z piórami

Usiądź wygodnie i zastanów się jakie znane psy przychodzą ci do głowy

Znasz wszystkich?

Usiądź wygodnie i zastanów się jakie znane psy przychodzą ci do głowy. Jesteś w stanie wymienić imiona pięciu z nich? Starsi czytelnicy odwołają się zapewne do Szarika z wojennego serialu albo błyskotliwego śledczego o imieniu Cywil. Nieco młodsi będą wymieniać imiona czworonogów znanych im z bajek i baśni, a także z kreskówek. To cenna lekcja dla jednych i drugich. Książka Opowieści o zwierzętach, które zmieniły świat. 51 superbohaterów z krwi i kości połączy wiedzę obydwu pokoleń, dodatkowo ubogacając ją w niezliczone ciekawostki. G.L. Marvel opisuje te, które istniały naprawdę, a w dodatku całkowicie zmieniły życie ludzi, niejednokrotnie ich ratując lub pomagając w eksperymentach naukowych.

Pozostając przy psach (o dziwo w książce nie ma ani jednego kota) dostajemy bogato ilustrowaną historię tych, których autor chwali za niezłomność w działaniu. Wskazuje też na wysoko rozwinięty zmysł empatii i przywiązanie, które ciężko znaleźć w relacji dwojga ludzi. Mamy tu zarówno zawodowców i profesjonalistów, takich jak radziecka suczka Łajka (pierwsza astronautka) jak i psa ratownika Fridę, która pełniąc służbę uratowała ponad 50 osób po trzęsieniu ziemi w Meksyku. Bohaterskim psiakiem jest też m.in. Balto, który prowadził sanie pomagając niewidomemu woźnicy podczas obfitych opadów śniegu, a za serce chyba najbardziej chwyta opowieść o tęskniącym Hatchiko. Gdyby te zwierzęta były ludźmi, stałyby się celebrytami, wielbionymi na całym świecie. Książka w pewien sposób im to umożliwia.

Nie tylko czworonogi domowe

Książka nie ogranicza się do historii jednego gatunku. Mamy tu też heroicznie walczącego podczas II wojny światowej… niedźwiedzia brunatnego. Uratowany i adoptowany przez dywizję generała Andersa pomagał w bitwie pod Monte Cassino nosząc skrzynie z amunicją. Ning Nong, słoń azjatycki, ratuje ośmioletnią dziewczynkę przed zbliżającym się tsunami. Jest też ucząca się języka papuga, owieczka Dolly oraz kilka historii o koniach, w tym ta, który chcąc pomścić rycerza, z którym walczył, sam rozprawił się z połową dywizji przeciwnika.

Publikacja, która bawi i uczy, niesie za sobą również inne, bardzo ważne przesłanie – docenienia naszych zwierzęcych podopiecznych. Przede wszystkim powinniśmy zawsze zwracać uwagę na ich warunki bytowania, by miały wygodne i komfortowe życie. W książce, na ostatniej stronie pozostawiono puste miejsce – można tam narysować swoje ulubione zwierzątko, o którym się przeczytało, lub pochwalić swoim własnym. Stworzoną pracę można wysłać na adres wydawnictwa, co prawdopodobnie będzie jednym z elementów nowo powstającej książki o podobnej stylistyce. Mamy nadzieję, że będzie to druga część takich opowieści.

Card obraz autorstwa freepik - www.freepik.com